Od 1989 r. od powstania wolnej niepodległej Polski przyglądam się polskiej polityce. Od ukonstytuowania pierwszego parlamentu i rządu, powstania naszej obecnej konstytucji polscy politycy lawirowali w granicach prawa. Często tworzyli „dziurawe” prawo dla robienia swoich interesów lub forsowania swoich poglądów. Zastanawiające jest, że przez te ponad 30 lat żadnej partii, żadnemu posłowi nie przyszło do głowy żeby to zmienić. Przez ponad 30 lat posłowie i senatorowie każdej opcji korzystają z rozpasanego systemu władzy. System im ten gwarantuje ponad przeciętne zarobki, benefity w postaci słabo weryfikowanych kwot na prowadzenie biur poselskich. Bezkarność nawet przy jawnym wspieraniu poglądów destrukcyjnych dla państwa polskiego. Finansowanie polityków jest dziś kompletnie oderwane od polskich realiów, tzn może średnia krajowa pensja spaść, ale pensje posłów, senatorów, ministrów, premiera czy prezydenta mogą wzrosnąć. A przecież w dużej mierze nasze pensje zależą od ich pracy, od podjętych lub częściej zaniechanych decyzji ekonomicznych. Jak byłoby jeszcze mało to część polityków nadużywa swoja władzę by nie etycznie i nie moralnie zatrudniać w spółkach Skarbu państwa nie kompetentne osoby spośród swojej rodziny lub znajomych. Po otrzymaniu mandatu, czując się bezkarni przez 4 kolejne lata i wiedząc, że wyborcy zapomną ich przekręty mogą uprawiać proceder łatwego zarobku. Lecz cały ten system jest finansowany z podatków obywateli nie jest niczyj. Co świadomi sytuacji obywatele mają prawo, a nawet obowiązek naprawić. Pierwszym etapem jest naprawa życia politycznego przez ograniczenie przywilejów ludziom sprawującym władzę. W tym etapie potrzebnych jest pięć kroków : 1. koniec dezinformacji, 2.koniec nepotyzmu, 3. wprowadzenie obowiązków dla parlamentarzystów, 4. wprowadzenie list otwartch w wyborach, 5. reforma finansowania polityków w tym parlamentarzystów. Drugim etapem jest gruntowna reforma wymiaru sprawiedliwości : 1.uproszczenie prawa, 2.reorganizacja sądownictwa, 3.wzmocnienie policji, 4. reforma resocjalizacji. Trzecim etapem jest ustalenie priorytetów państwa: 1.nowe pokolenia, 2.woda, czyli zasoby wodne, 3.jedzenie, czyli rolnictwo, 4. nowe technologie, 5. tania energia. 6. edukacja i słuzba zdrowia. Celowym zabiegiem jest skupienie się tylko na kilku wyłuskanych elementach, najważniejszych z punktu widzenia przetrwania państwa.